خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۸۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر من نیستی کجائی توای که یکجا دمی نیائی تو
۲
آتش هجر تو کبابم کردسوختم این چنین چرائی تو
۳
ای سراپا چنانکه می‌بایدوی که هستی چنانکه بائی تو
۴
نیک محبوب دلربائی لیکبی‌وفائی عجب بلائی تو
صفحهٔ ۱ از ۲