خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۸۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که دردت با دوا آمیختهدر غمت بس خرمی انگیخته
۲
با تو تا پیوند محکم کردهامرشتهٔ جان از جهان بگسیخته
۳
مهر تو بگرفته سر تا پای منعشق تو با جان و دل آمیخته
۴
بر درخت عشق در باغ دلممیوههای گونه گون آویخته
صفحهٔ ۱ از ۲