خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۸۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از خودی ای خدا نجاتم دهزین محیط بلا نجاتم ده
۲
یکدم از من مرا رهائی بخشاز غم ما سوی نجاتم ده
۳
دلم از وحشت جهان بگرفتزین دیار فنا نجاتم ده
۴
نفس اماره قصد من داردزین دم اژدها نجاتم ده
صفحهٔ ۱ از ۳