خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۸۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم را ای خدا از عشق جان دهروانم را حیات جاودان ده
۲
تن بی جان بود جان فسردهزمهر خویش جانم را روان ده
۳
بکوی قدس دلرا راه بنماروانرا سوی علیین نشان ده
۴
ز زندان بدن آزاد گردانفضای لامکان جان را مکان ده
صفحهٔ ۱ از ۳