خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۸۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشا دلی که ز غیر خداست آسودهضمیر خویش ز وسواس دیو پالوده
۲
خوش آنکه جان گرامی بحق فدا کردهتنش به بندگی مخلصانه فرسوده
۳
ز حق چه بهره برد آنکه روش با غیرستخدا قل‌الله و ذرهم ببنده فرموده
۴
دمی چگونه تواند بیاد حق پرداختکه نیست یکنفس از فکر غیر آسوده
صفحهٔ ۱ از ۴