خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۸۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرفتم ملک جان الحمداللهگذشتم از جهان الحمدالله
۲
چه جان و چه جهان چه ملک و چه ملکشدم تا جان جان الحمدالله
۳
مکان را در نوردیدم بهمتشدم تا لامکان الحمدالله
۴
برون کردم سر از عالم نهادمقدم بر آسمان الحمدالله
صفحهٔ ۱ از ۳