خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۸۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شدم آگه ز راه الحمداللهکه عشقم شد پناه الحمدالله
۲
رهی کارد مرا تا درگه اوبمن بنمود اله الحمدالله
۳
سحاب رحمتش بر من بباریدز دل شستم گناه الحمدالله
۴
بیکدم کهربای عشق بربوددل و جان را چو کاه الحمدالله
صفحهٔ ۱ از ۳