خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۸۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز هرچه آن غیر یار استغفراللهز بود مستعار استغفرالله
۲
دمی کان بگذرد بی یاد رویشاز آن دم بیشمار استغفرالله
۳
زبان کان تر بذکر دوست نبودز سرش الحذر استغفرالله
۴
سر آمد عمر و یکساعت ز غفلتنگشتم هوشیار استغفرالله
صفحهٔ ۱ از ۳