خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۸۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بنه سر بحکم خدای یگانهشود تا بحکمت جهان دو گانه
۲
بخواه ازخدا غیر عقبی و دنییکه بحر نوالش ندارد کرانه
۳
نظر بر مدار از مسبب در اسبابسببهاست حیران او در میانه
۴
فلک گر به پیچد ز فرمان او سراز آن شقتش میزند تازیانه
صفحهٔ ۱ از ۳