خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۸۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا بیا که اسیران نواز آمدهایبیا بیا که رقیبان گداز آمدهای
۲
بیا و دیده عشاق را منور کنکه حسن ماه رخانرا طراز آمدهای
۳
بیا بیا که ز سر تا بپا ببازم منبیا بیا که توهم مست ناز آمدهای
۴
ز پای تا سر حسنی و لطف و مهر و وفابیا بیا که بسامان و ساز آمدهای
صفحهٔ ۱ از ۳