خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۸۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای آنکه در ازل همه را یار بودهایاز دار اثر نبوده تو دیار بودهای
۲
هر کار هر که کرد تو تقدیر کردهایپیش از وجود خلق در آن کار بودهای
۳
عالم همه تو بوده و تو خالی از همهیکتای فرد بودهای و بسیار بودهای
۴
حسن از تو رو نموده و عشق از تو آمدهمطلوب بوده و طلبکار بودهای
صفحهٔ ۱ از ۴