خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۸۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای آنکه با دلم ز ازل یار بوده‌ایپیوسته راحت دل بیمار بوده‌ای
۲
گه لطف کرده با من دلخسته گاه قهردر غیر لطف گاهی و قهار بوده‌ای
۳
گاهی وفا و گاه جفا با دلم کنیهم یار بوده‌ای و هم اغیار بوده‌ای
۴
افروختی رخ و ز مژه نیش می‌زنیگل بوده‌ای بروی و بمو خار بوده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۳