خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۸۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بماندم چیز و کس را انت حسبیبراندم خار و خس را انت حسبی
۲
پر و بالی گشادم در هوایتشکستم این قفس را انت حسبی
۳
ترا خواهم ترا خواهم به جز تونخواهم هیچکس را انت حسبی
۴
همین خواهم که حیران تو باشمنه بینم پیش و پس را انت حسبی
صفحهٔ ۱ از ۲