خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۸۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گه نقاب از رخ کشیدی گه نقاب انداختیتهمتی بر سایه و بر آفتاب انداختی
۲
گه نمائی روی و گه پنهان کنی در زیر زلفزین کشاکش خلقرا در پیچ و تاب انداختی
۳
بس نشانهای غلط دادی بکوی خویشتنتشنگان وادیت را در سراب انداختی
۴
شرم بی‌اندازه‌ات سرهای ما افکند پیشاز حجاب خویش ما را در حجاب انداختی
صفحهٔ ۱ از ۳