خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۸۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل چه بستم در تو رستم از خودیبا تو پیوستم گسستم از خودی
۲
در ره عشقت بسر گشتم بسیتا شدم بی خویش رستم از خودی
۳
رفته رفته با تو پیوستم ز خودتار و پود خود گسستم از خودی
۴
آتش عشقت بجانم در گرفتسوختم یکبار جستم از خودی
صفحهٔ ۱ از ۴