خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۸۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قصه عشق سرودیم بسیسوی ما گوش نینداخت کسی
۲
ناله بیهده تا چند توانکو در این بادیه فریاد رسی
۳
کو کسی تا که بپرسد ز غمییا کند گوش بفریاد کسی
۴
کس بفریاد دل کس نرسدنشنود کس ز کسی ملتمسی
صفحهٔ ۱ از ۶