خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۹۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مثل حسنت بجهان نور ندیده است کسیهمچه عشقت غم پر زور ندیده است کسی
۲
پرتوت تافته بر عالم و نورت پنهانشاهد ظاهر و مستور ندیده است کسی
۳
دو جهان شیفته دارد رخ ننمودهٔ توحسن در پرده و مشهور ندیده است کسی
۴
سخت دوریم ز تو با همه نزدیکیهابار نزدیک چنین دور ندیده است کسی
صفحهٔ ۱ از ۳