خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۹۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل و جانم اسیر غم تا کیخستهٔ محنت و الم تا کی
۲
عمر را صرف هرزه کردن چندمایهٔ حسرت و ندم تا کی
۳
دلم از فکرهای بیهودهدایم الحزن و النقم تا کی
۴
نقش بی‌اصل آرزو و املبر دل و جان رقم زدن تا کی
صفحهٔ ۱ از ۴