خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۹۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا بگذر ز دنیا تا ز عقبی عیش جان بینیدر این عالم به چشم دل بهشت جاودان بینی
۲
چه از دنیا گذر کردی و در عقبی نظر کردیبیا گامی فراتر نِه که اسرار نهان بینی
۳
دو منزل را چه طی کردی سمند عقل پی کردیبیا با ما به میخانه که تا پیر مغان بینی
۴
به روی پیر ما بنگر که تا چشمت شود روشنز دستِ پیر، ساغر گیر تا خود را جوان بینی
صفحهٔ ۱ از ۲