خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۹۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی جانان مگر از دیدهٔ جانان بینییا مگر ز آینهٔ طلعت خوبان بینی
۲
آن جمالی که فروغش کمر کوه شکستکی توان از نظر موسی عمران بینی
۳
باجابت نرسد تا تو تو باشی «ارنی»«لن ترانی» شنوی موسی و حرمان بینی
۴
گر تو در هستی او هستی خود در بازیمشگل خویش در اینره همه آسان بینی
صفحهٔ ۱ از ۲