خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۹۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشا فال آن کو دوچارش شویخوشا حال آنکو نگارش شوی
۲
خوش آن بیدلیرا که پرسش کنیخوش آن بی کسیرا که یارش شوی
۳
خوش آشفته‌ایرا که آئی برشقرار دل بی‌قرارش شوی
۴
شفا یابد آن دردمندی که توانیس دل سوگوارش شوی
صفحهٔ ۱ از ۳