خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۹۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مست و بی‌پروا به یغما می‌رویلوحش الله خوب و زیبا می‌روی
۲
غارت جان‌هاست مقصود دلتتا به عزم صید دل‌ها می‌روی
۳
می‌روی و همرهت دل‌های ماتا نپنداری که بی‌پا می‌روی
۴
می‌روی و صد هزاران دل ز پیدر خیالت آنکه تنها می‌روی
صفحهٔ ۱ از ۳