خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۹۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگاه ار میکنی جان میفزائیتغافل میکنی دل می‌ربائی
۲
قیامت در قیامت می‌نمایدقیامت را بقامت می‌نمائی
۳
مرا صد غصه از دل میگشایدز زلفت گره چون میگشائی
۴
غمم ز آینهٔ دل میزدایدز دل گر کینهٔ من میزدائی
صفحهٔ ۱ از ۲