خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۹۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای نسخهٔ اصل خوبی و رعنائیسر چشمهٔ آبروی هر زیبائی
۲
روشن بود از جمال تو هر دو جهانپنهانی تو ز غایت پیدائی
۳
ای حسن تو مجموعهٔ هر نیکوئیوی هر دو جهان ز عشق تو شیدائی
۴
خورشید سراسیمهٔ شوق رویتسرگشته کویت فلک مینائی
صفحهٔ ۱ از ۴