خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۹۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الا ای که دلها نهان میربائیکجائی کجائی کجائی کجائی
۲
میان من و بزم وصل تو تا کیجدائی جدائی جدائی جدائی
۳
تو با این لطافت چنین بیمروتچرائی چرائی چرائی چرائی
۴
که گفتت سراپا وفائی غلط گفتجفائی جفائی جفائی جفائی
صفحهٔ ۱ از ۲