شعر را زندگی کن
خلوتی با مولانا

غزل شمارهٔ ۱۲۴۰

غزلیات

❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧
❦
۱
آن مطرب ما خوشست و چنگشدیوانه شود دل از ترنگش
۲
چون چنگ زند یکی تو بنگرکز لطف چگونه گشت رنگش
۳
گر تنگ آیی ز زندگانیبرجه به کنار گیر تنگش
صفحهٔ ۱ از ۱
در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth