خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۲۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اندرآ ای اصل اصل شادمانی شاد باشاندرآ ای آب آب زندگانی شاد باش
۲
گرت بیند زندگانی تا ابد باقی شودورت بیند مرده هم داند که جانی شاد باش
۳
همچنین تو دم به دم آن جام باقی می‌رسانتا شویم از دست و آن باقی تو دانی شاد باش
۴
بر نشانه خاک ما اینک نشان زخم توای نشانه شاد زی و ای نشانی شاد باش
صفحهٔ ۱ از ۳