خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۲۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اندک اندک راه زد سیم و زرشمرگ و جسک نو فتاد اندر سرش
۲
عشق گردانید با او پوستینمی‌گریزد خواجه از شور و شرش
۳
اندک اندک روی سرخش زرد شداندک اندک خشک شد چشم ترش
۴
وسوسه و اندیشه بر وی در گشادراند عشق لاابالی از درش
صفحهٔ ۱ از ۷