خلوتی با سلمان ساوجی
قطعه شمارهٔ ۱۳
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خداوندی که پر شد گنبد فیروزه رنگ گوش تا گوش از صدای کوس فتح و نصرتت
۲
چون خروش نوبتت بشنید گردون گفت من پیر گشتم نوبت من رفت و آمد نوبتت
۳
دامن آخر زمتان پر شد ز فیض بخششت گردن گردون دون خم شد ز بار منتت
۴
پادشاها بنده در حضرت به رسم عرضه داشت انبساطی می‌نماید بر امید رحمتت
صفحهٔ ۱ از ۳