خلوتی با سلمان ساوجی
قطعه شمارهٔ ۱۱۶
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دارای شرق و غرب که جود و وقار تو دریا و کوه را همگی برد آب و سنگ
۲
می‌راند با لطافت طبعت حدیث آب صد پی برآمد از حسرت پای او به سنگ
۳
می‌گردد از خجالت قدرت فلک کبود می‌آید از حلاوت لطفت شکر به تنگ
۴
معدوم گشت به فتنه به عهدت از آن شدست پنهان به کنجهای دهان بتان شنگ
صفحهٔ ۱ از ۴