خلوتی با سلمان ساوجی
قطعه شمارهٔ ۱۱۷
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش با من خرد از روی نصیحت می‌گفتکای گرفته ز جهان طبع لطیف تو ملال
۲
پیش ارباب زمان می نروی از چه سبب بهر قوتی که گریزت نبود در همه حال
۳
گفتمش زانکه درین دور قمر نیست کسی که درو بوی مروت بود و حسن خصال
۴
کوه کندن ز پی قوت به نوک مژه به که شدن پیش لئیمان زمان بهر سوال
صفحهٔ ۱ از ۱