خلوتی با سلمان ساوجی
قطعه شمارهٔ ۱۶۲
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سپهرا من از شادیت غارغم مرا چون توانی که غمگین کنی
۲
ندارم ز تو هیچ امید و بیم اگر مهر وزری و گر کین کنی
۳
نه میخم که بندم به پیشت کمر بدان تا مرا کام شیرین کنی
۴
نه نرگس که آرم به تو سر فرو بدان تا مرا تاج زرین کنی
صفحهٔ ۱ از ۲