خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۲۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز درآمد طبیب از در ایوب خویشیوسف کنعان رسید جانب یعقوب خویش
۲
بهر سفر سوی یار خانه برانداخت دلدید که خود بود دل خانه محبوب خویش
۳
دل چو فنا شد در او ماند وی او کشف شدآنچ بگفت او منم طالب و مطلوب خویش
۴
شکر که عیسی رسید عازر ما زنده شدشکر که موسی نمود معجزه خوب خویش
صفحهٔ ۱ از ۲