خلوتی با سلمان ساوجی
شمارهٔ ۲۲ - در مدح خواجه غیاث الدین محمد
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا ز مشک ختنت، دایره بر نسترن است سبزهٔ خط تو آرایش برگ سمن است
۲
از دل مشک و سمن گرد برآورد، زرشک گرد مشک تو که برگرد گل و نسترن است
۳
زره جعد تو را حلقه مشکین گره است رسن زلف تو را، چنبر عنبر شکن است
۴
بخت شوریده من خفته‌تر از غمزه توست زلف آشفته تو بسته تراز کار من است
صفحهٔ ۱ از ۱۰