خلوتی با سلمان ساوجی
شمارهٔ ۵۳ - در مدح دلشاد خاتون
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش بر آمد به چمن با قدح زر نرگس ساقیا باده که دارد سر ساغر ، نرگس !
۲
جام زرده به صبوحی که چو نرگس به صباح ریخت در جام بلورین می اصفر نرگس
۳
سرش از ساغر می نیست زمانی خالی همه سیر وزر خود کرد دراین سر نرگس
۴
شمع جمع طرف وچشم وچراغ چمن است زان چمن را همگی چشم بود بر نرگس
صفحهٔ ۱ از ۱۵