خلوتی با رهی معیری
آتش جاوید
غزلها - جلد چهارم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ستاره شعله‌ای از جان دردمند من استسپهر آیتی از همت بلند من است
۲
به چشم اهل نظر صبح روشنم زآن رویکه تازه‌رویی عالم ز نوشخند من است
۳
چگونه راز دلم همچو نی نهان ماند؟که داغ عشق تو پیدا ز بند بند من است
۴
در آتش از دل آزاده‌ام ولی غم نیستپسند خاطر آزادگان پسند من است
صفحهٔ ۱ از ۲