خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۳۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مهم را لطف در لطفست از آنم بی‌قرار ای دلدلم پرچشمه حیوان تنم در لاله زار ای دل
۲
به زیر هر درختی بین نشسته بهر روی شهملیحی یوسفی مه رو لطیفی گلعذار ای دل
۳
فکنده در دل خوبان روحانی و جسمانیز عشق روح و جسم خود ز سوداها شرار ای دل
۴
درآکنده ز شادی‌ها درون چاکران خودمثال دانه‌های در که باشد در انار ای دل
صفحهٔ ۱ از ۶