خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۳۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رفت عمرم در سر سودای دلوز غم دل نیستم پروای دل
۲
دل به قصد جان من برخاستهمن نشسته تا چه باشد رای دل
۳
دل ز حلقه دین گریزد زانک هستحلقه زلفین خوبان جای دل
۴
گرد او گردم که دل را گرد کردکو رسد فریادم از غوغای دل
صفحهٔ ۱ از ۲