خلوتی با اقبال لاهوری
بخش ۸۳ - خیال من به تماشای آسمان بود است
زبور عجم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خیال من به تماشای آسمان بود استبدوش ماه به آغوش کهکشان بود است
۲
گمان مبر که همین خاکدان نشیمن ماستکه هر ستاره جهان است یا جهان بود است
۳
به چشم مور فرومایه آشکار آیدهزار نکته که از چشم ما نهان بود است
۴
زمین به پشت خود الوند و بیستون داردغبار ماست که بر دوش او گران بود است
صفحهٔ ۱ از ۲