خلوتی با اقبال لاهوری
بخش ۱۳۴ - من بندهٔ آزادم عشق است امام من
زبور عجم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من بندهٔ آزادم عشق است امام منعشق است امام من عقل است غلام من
۲
هنگامهٔ این محفل از گردش جام مناین کوکب شام من این ماه تمام من
۳
جان در عدم آسودهٔ بی ذوق تمنا بودمستانه نوا ها زد در حلقه دام من
۴
ای عالم رنگ و بو این صحبت ما تا چندمرگست دوام تو عشق است دوام من
صفحهٔ ۱ از ۲