خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۴۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا بشنو که من پیش و پس اسبت چرا گردمازیرا نعل اسبت را به هنگام چرا گردم
۲
امانی از ندم دادی نه لافیدی نه دم دادیزهی عیسی دم فردم زهی با کر و با فر دم
۳
چو دخلم از لبی دادی که پاک آمد ز بیدادیکی داند وسعت خرجم کجا گشته‌ست هر خر جم
۴
چو دیدم داد و جود تو شدم محو وجود تویکی رنگی برآوردم که گویی باغ را وردم
صفحهٔ ۱ از ۲