خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آیینه بر خاک زد صُنعِ یکتاتا وانمودند کیفیتِ ما
۲
بنیادِ اظهار بر رنگ چیدیمخود را به هر رنگ کردیم رسوا
۳
در پرده پختیم سودایِ خامیچندان که خندید آیینه بر ما
۴
از عالمِ فاش بی‌پرده گشتیمپنهان نبودن، کردیم پیدا
صفحهٔ ۱ از ۴