خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روزی‌که زد به خواب شعورم ایاغ پامن هم زدم ز نشئه به چندین دماغ پا
۲
رنگ حنا زطبع چمن موج می‌زندشسه‌ست گویی آن گل خودرو به باغ پا
۳
سیر بهار رنگ ندارد گل ثباتلغزد مگر چو لاله کسی را به داغ پا
۴
آنجا که نقش پای تو مقصود جستجوستسر جای موکشد به هوای سراغ پا
صفحهٔ ۱ از ۲