خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آبیار چمن رنگ، سراب است اینجادر گلِ خندهٔ تصویر گلاب است اینجا
۲
وَهْم تا کی شمرد سال و مه فرصت‌ِ کارشیشهٔ ساعت موهوم حباب است اینجا
۳
چیست گردون؟ هوس‌افزای خیالات عدمعالمی را به همین صفر حساب است اینجا
۴
چه‌قدر شب رود از خود که کند گرد سحرموسفیدی عرق سعی شباب است اینجا
صفحهٔ ۱ از ۳