خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبح پیری اثر قطع امید است اینجاتار و پود کفنت موی سفید است اینجا
۲
ساز هستی قفس نغمهٔ خودداری نیسترم برق نفسی چند نشید است اینجا
۳
جلوه بیرنگی و نظاره تماشایی رنگچمن‌آراست قدیمی که جدید است اینجا
۴
نقشی از پردهٔ درد است گشاد دو جهانهر شکستی که بود، فتح نوید است اینجا
صفحهٔ ۱ از ۳