خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مکن سراغ غبارِ ز پا نشستهٔ ما رارسیده گیر به عنقا پرِ شکستهٔ ما را
۲
گذشته‌ایم به پیری ز صیدگاه فضولیبس است ناوک عبرت زه‌ِ گسستهٔ ما را
۳
فراهم آمدن رنگ و بو ثبات نداردبه رشتهٔ رگ گل بسته‌اند دستهٔ ما را
۴
هوای گلشن فردوس در قفس بنشاندخیالِ در پس زانوی دل نشستهٔ ما را
صفحهٔ ۱ از ۲