خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خدا چو شمع دهد جرأت آب دیدهٔ ما راکه افکند ته پاگردن‌کشیدهٔ ما را
۲
شهید تیغ تغافل بر آستان‌که نالدتظلمی‌ست چو اشک از نظر چکیدهٔ ما را
۳
چه دشت و در که نکردیم قطع درپی فرصتکسی نداد سراغ آهوی رمیدهٔ ما را
۴
نداشتیم به وهم آنقدر دماغ تپیدنبه باد داد نفس خاک آرمیدهٔ ما را
صفحهٔ ۱ از ۳