خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نقاب عارض گلجوش کرده‌ای ما راتو جلوه داری و روپوش کرده‌ای ما را
۲
ز خود تهی‌شدگان گر نه از تو لبریزنددگر برای چه آغوش کرده‌ای ما را
۳
خراب میکدهٔ عالم خیال توایمچه مشربی! که قدح‌نوش کرده‌ای ما را
۴
نمودِ ذره طلسمِ حضور خورشید استکه گفته است فراموش کرده‌ای ما را؟
صفحهٔ ۱ از ۳