خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یک آه سرد نیم‌شبی از جگر برآسرکوب پرفشانی چندین سحر برآ
۲
با نشئهٔ حلاوت درد آشنا نه‌ایچون نی به ناله پیچ و سراپا شکر برآ
۳
ای مدعی حریفی ما جوهر تو نیستبا تیغ تا طرف نشوی بی‌جگر برآ
۴
غیریت از نتایج طبع درشت توستاجزای آب شو ز دل یکدگر برآ
صفحهٔ ۱ از ۳