خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیستی پیشه‌کن از عالم پندار برآخویش را کم شمر از زحمتِ بسیار برآ
۲
قلقلِ ما و مَنَت پُر به‌گلو افتاده‌ستبِشِکن شیشه و چون باده به یکبار برآ
۳
تا به‌کی فرصت دیدار به خوابت گذرد؟چون شرر جهدکن و یک مژه بیدار برآ
۴
همه کس آینه‌پردازیِ عنقا داردتو هم از خویش نگردیده نمودار برآ
صفحهٔ ۱ از ۳